Alle begin is moeilijk

Mijn eerste (echte) glazuurproef

- Persoonlijk -

Het beginnen van een blog is net zo moeilijk als je eerste glazuurproef; je hebt geen idee hoe het moet maar als je het niet probeert lukt het zeker niet...

Mijn eerste glazuur avontuur:

In mijn boetseer/beeldhouwcursussen op de universiteit werd het werk wel gestookt, maar nooit geglazuurd. Toen ik m’n eerste oven had gekocht, wilde ik mijn eerste potjes natuurlijk ook glazuren.
In alle boeken over glazuren had ik al gelezen dat je proefplaatjes diende te maken, zelfs al gebruikte je commerciële glazuren.  Dus mijn eerste glazuurproeven zijn eigenlijk de proefplaatjes die ik met diverse Ve-Ka aardewerk glazuren (en later Botz kwastglazuren) had vol gekwast en gestookt op zo’n 1050 oC.  Ondanks dat de meeste glazuren op het werk zelf altijd heel anders waren dan op de proefplaatjes (en meestal niet in positieve zin) heb ik wel spijt dat ik deze later heb weggegooid (tja verhuisd, je weet hoe het gaat).

Dus helaas mijn eerste glazuur stappen heb ik helaas niet meer en daar heb ik achteraf wel een beetje spijt van gehad. Maar goed ik stook  al zeker 15 jaar niet meer op aardewerk temperatuur dus ik zou er ook weinig aan hebben gehad… maar toch.

Gelukkig heb ik nog wel mijn eerste “echte” glazuurproef,  een reeks van mangaan en koperoxide om tot een bronsachtig glazuur te komen. En nog belangrijker, ik heb er bij geschreven wat ik had gedaan… Ik had het mezelf wel wat ingewikkeld gemaakt  (mol verhouding afgewogen i.p.v. een lijn menging in grammen, maar dat is weer een heel ander verhaal) en zonder die aantekeningen zou ik nooit meer hebben geweten wat ik had uitgespookt. Over het waarom ben ik echter nog steeds onzeker…  

Wijze les:

1.        Gooi nooit je glazuur proeven weg
2.        En nog belangrijker: bewaar je aantekeningen erbij!

(For the English version, please click here)